Reizen vs. Mensen

Eén van de mooiste dingen van reizen is dat het je blik verbreedt en je leert dat veel zaken die in Nederland heel gewoon lijken op een grotere schaal bezien helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn.
Een tweede aspect dat mij zeer aanspreekt is het kijken naar mensen. wie er een beetje op let ziet de prachtigste figuren aan zich voorbij gaan. Ik probeer ze zoveel mogelijk te fotograferen en heb al een aardige collectie bij elkaar geschoten:

Wenen - September 2008

Ik ben met een gezelschap in Wenen en vandaag bezoeken we Schönbrunn, één van de vele highlights van deze sfeervolle stad. Schönbrunn kan één groot toeristencircus zijn met tientallen bussen voor de deur en vele groepen in de gangen van het paleis. Wij ontlopen deze drukte grotendeels door het paleis van de achterkant te benaderen en vanaf het magnifieke Glorietta gebouw via de tuin af te dalen naar het paleis. Het uitzicht op het paleis van uit de hoogte is fantastisch (zie foto) en de tuin is heerlijk rustig. Zo maken we een ontspannen wandeling voordat we in de drukte de binnenkant van het paleis gaan bekijken.

Meer foto's van Wenen:

Kiev - Augustus 2008

Ik ben op terugreis uit Moskou een dag in Kiyv (Kiev), de hoofdstad van Ukraïne om eens te kijken welke mogelijkheden de stad biedt voor een bezoek. Dat valt niet tegen. Kiyv ligt aan het water op een aantal heuvels en dat alleen al maakt de stad aantrekkelijk. Natuurlijk zijn er monotone buitenwijken met sovjet-architectuur, maar het centrum is verrassend mooi met haar vele orthodoxe kerken met gouden daken en de kromme straatjes met mooie oude panden.

Al pratend valt wel op dat het land economisch nog zwak is en dat de gemiddelde inkomens laag zijn. Jonge mensen kijken vooral naar het Europa en hopen op een snelle aansluiting bij het rijke westen, ouderen zijn vaak nostalgisch naar de "goede oude" sovjet-tijd toen zaken als gezondheidszorg, onderwijs en pensioenen vanzelfsprekend door de overheid werden verzorgd. Deze zelfde tweedeling is er ook geografisch en politiek. Het oosten kijkt naar Rusland en het westen van het land naar Europa. De huidige president Joeshenko heeft zijn aanhang vooral in het westen maar ligt steeds overhoop met de voormalige communisten die in het oosten van het land een sterke aanhang hebben. Het gevolg is instabiliteit, terwijl je zou wensen dat het land voortvarend af zou koersen op een betere toekomst.

Moskou - Augustus 2008

Ik ben in Moskou om een studiereis voor te bereiden omtrent de thema´s hoogbouw en stedelijke ontwikkeling. Ik ben vaker in Rusland geweest maar weer valt het op hoe moeilijk het is grip te krijgen op dit land. Voorafgaand aan de reis las ik de boeken van de journalisten Jelle Brand Corstius en Peter d´Hamecourt en het is opvallend dat beiden zeggen dat je je in Rusland maar beter niet kunt afvragen waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Het gaat zoals het gaat.
Zoals eerder verbaas ik mij over de grote afwezigheid van lange termijn denken. Vrijwel iedereen lijkt gedreven te worden door de behoefte aan winst op de korte termijn, zelfs als dit ten koste gaat van winst op de lange termijn. Vrijwel elk restaurant dat ik bezoek is bereid vaste klanten uit te sluiten en exclusief voor mijn groep open te gaan, mits daat maar voor betaald wordt.
In Moskou ervaar je ook het kapitalisme in zijn meest harde vorm. Weinigen doen iets als daar geen materieel gewin tegenover staat. Er lijkt ook nauwelijks een moreel kader te zijn waarbinnen zaken wordt gedaan, winst lijkt de enige drijfveer voor menselijk handelen te zijn. Met als gevolg dat je steeds weer moet opletten of iemand niet probeert je te benadelen.
Een fraai voorbeeld is de receptioniste in het zeer luxe Ararat Park Hyatt waar ik verblijf. Ik heb de avond voor vertrek mijn rekening al voldaan, maar wanneer ik ´s ochtends vroeg vertrek, beweert ze dat ik nog niet alles heb betaald. Wanneer ik zeg dat dit niet zo kan zijn, krijg ik een ingewikkeld verhaal waaruit moet blijken dat ik nog ca. 50,- euro zou moeten betalen. Ik stel haar dan voor met de rekenmachine alle posten op te tellen en het totaal te vergelijken met het door mij betaalde bedrag. Blijkbaar begrijpt ze dan dat het niet gaat lukken en bindt ze in en gooit het op een misverstand. Ik kan mij geen ander land voorstellen waar dergelijke praktijken in een hotel van het niveau Park Hyatt kunnen voorkomen.

Zeilen in Kroatië - Juli/Augustus 2008

Op vakantie in Kroatië, twee weken zeilen langs de kust met haar vele eilanden. Behoorlijk idyllisch wat mij betreft, kijk zelf maar ...

Roemenië - Juni 2008

Met mijn collega Petra ben ik in het zuiden van Roemenië om een gezelschap te begeleiden dat een bezoek brengt aan de regio Teleorman die van uit Nederland financieel wordt ondersteund door de provincie Overijssel. Ter gelegenheid van de jaarlijkse Donaudagen worden projecten bezocht waar aan is bijgedragen. Soms is het een nieuwe waterpomp voor een dorp met vervuild water, een andere keer een hypermoderne mobiele waterzuiveraar van de firma Norit.

De mensen in deze regio leven grotendeels nog van de opbrengst van het eigen land. Ouderen werken nog gewoon mee en hun tanige gezichten en kromme lijven doen vermoeden dat het leven hier niet altijd eenvoudig is. Dat de economie zwak is blijkt ook uit de grote werkloosheid en het daarmee samenhangende drankprobleem. Bier wordt gedronken als water en het is hier niet ongewoon stomdronken mensen over straat te zien zwalken.

Voor ons is het af en toe hard werken. De toeristische infrastructuur is nogal beperkt en eigen initiatief en klantvriendelijkheid zijn begrippen die nogal onbekend zijn. In hotels en restaurants wordt vooral gewerkt op de manier waarop altijd werd gewerkt, of dit nu goed gaat met een groter gezelschap of niet. Wanneer we proberen daar in te sturen, gaat dat vooral met handen en voeten, want weinigen praten Engels of Duits. Maar aan de andere kant is men best welwillend en we lachen heel wat af wanneer we elkaar uiteindelijk begrijpen.

Dubai - April 2008

Ik ben in Dubai voor een studiereis op het gebied van bouwen en infrastructuur. We bezoeken allerlei projecten van Nederlandse en Belgische aannemers, waaronder Palm Jebel Ali, Palm Deira en de op dit moment ruim 600 meter hoge Burj Dubai. Bedrijven als Van Oord, Royal Haskoning, Besix zijn zeer succesvol in deze regio, hebben grote eigen kantoren en zijn betrokken bij de meest aansprekende projecten.

Uiteraard wordt er veel gesproken over de enorme snelheid waarmee Dubai zich ontwikkelt. Uit de verhalen van onze landgenoten die hier werken komt vooral naar voren dat snelheid altijd voorop staat. Een idee wordt uitgewerkt in een globaal masterplan dat vooral verkoop-doeleinden dient. Zodra de minimale verkoop is behaald, wordt er begonnen met bouwen. Pas dan wordt ook een ingenieursbureau ingeschakeld en begint men na te denken over de detaillering van het plan. Uiteraard lijdt dit vaak tot aanpassingen in de plannen. Niet zelden moet er weer iets weer worden afgebroken dat nog maar kort daarvoor werd opgeleverd. Of liggen er ergens een opgespoten eiland zonder functie omdat het buiten de nieuwe plannen valt. Een Milieu Effect Reportage wordt wel gemaakt, maar loopt altijd parallel aan de ontwikkeling en gaat er nooit aan vooraf.

De deelnemers aan de reis schudden regelmatig hun hoofd bij zulke verhalen maar zien de ook de voordelen van deze aanpak. De slagkracht in Dubai is enorm en men verliest geen tijd aan langdurige procedures. Niet voor niets merkt de delegatieleider op dat hij graag zou zien dat de Nederlandse bedrijven die hier werken hun ervaringen terug zouden koppelen naar de Nederlandse situatie om te komen tot een hernieuwde wijze van aanbesteding en samenwerking tussen de partijen waardoor beter en efficiënter kan worden gebouwd zonder onnodige regelgeving.

De overtreffende trap lijkt in Dubai altijd van toepassing te zijn. Naast de hoogste toren ter wereld wordt de grootste shopping mall ter wereld gebouwd: Dubai Mall met meer dan 1200 winkels, een complete Olympische ijsbaan, 's werelds grootste goud-souk en het grootste aquarium ter wereld. Natuurlijk claimt men dat 's werelds meest luxueuze hotel in Dubai staat, de Burj Al Arab (tja, smaken verschillen).

Natuurlijk is er tussen de bedrijven door ook tijd om te genieten van het aanzienlijk betere weer in Dubai. Vrijwel alle maaltijden worden buiten geserveerd en een glas koele witte wijn smaakt daar prima bij. Dat is het mooie aan dergelijke studiereizen, het contrast tussen een druk programma met veel indrukken en ontspannen momenten op mooie plekken werkt erg goed en zorgt voor veel onderling contact tussen de deelnemers en discussie over wat men heeft gezien. En dat is direct de kern van de meerwaarde van een zakelijke groepsreis: de onderlinge contacten groeien en verbeteren op wijze die in Nederland nooit kan worden bereikt.