400-jarige relatie tussen Amsterdam en New York

Dit jaar wordt gevierd dat er tussen Nederland en Amerika al vierhonderd jaar lang een ononderbroken vriendschap bestaat. In 1609 bereikte het Nederlandse VOC schip de Halve Maen, onder bevel van de Engelse kapitein Henry Hudson, het huidige New York. Dit leidde uiteindelijk tot de stichting van de kolonie Nieuw Nederland en Nieuw Amsterdam.

De 400-jarige relatie wordt gevierd met een reeks van evenementen die de eeuwenoude relaties tussen Nederland en Amerika, de spirit van twee wereldsteden en onze gezamenlijke passie voor handel, vrijheid en diversiteit verbeelden. Geen eenmalige viering, maar een katalysator voor trans-Atlantische samenwerking in de 21e eeuw.  Zie ook de uitgebreide kalender met evenementen.

Met name na de zomer is er een reeks van activiteiten in New York waar op u kunt inspelen. Ongetwijfeld zijn er ook raakvlakken met uw werkgebied ! Wij vertellen u er graag meer over !

Goedkoop naar Londen !

 

Golfbaan Vergelijker Online

Er is een nieuwe Nederlandse vergelijkingssite voor golfbanen online gekomen: LeadingCourses.com.

De drie initiatiefnemers hopen volgend jaar tussen de 25.000 en 35.000 bezoekers per maand op hun site te zien. Gezien het feit dat zo'n 300.000 Nederlanders regelmatig golfen, achten zij realistisch. Concurrentie is er enkel van Golfreiswijzer.nl.

De golfbranche is een conservatieve branche. Sommige golfbanen hebben niet eens een website. Ook blijkt uit een zoekopdracht op Google naar golf course review; dat er noch nationaal noch internationaal wordt geadverteerd rond deze zoektermen. Exploitanten van golfbanen doen geen moeite om bezoekers te lokken.

(bron: Emerce)

Malta - April 2009

Ik ben op Malta om een reis in mei van een klein gezelschap voor te bereiden. Op de heenreis met Air Malta realiseer ik me dat het al weer 20 jaar geleden is dat ik voor het eerst (en het laatst) op het eiland was. Er is inmiddels veel veranderd, dat mag duidelijk zijn. Toen waren er nauwelijks internationale hotels terwijl er nu allerlei mooie resorts zijn. Toen viel me vooral de Britse invloed op, nu lijkt de Italiaanse invloed toch de overhand te hebben (het eiland ligt 100 km ten zuiden van Sicilië). Daarbij valt wel op dat de koffie-cultuur van de Italianen niet is overgenomen. De "regular coffee" is uitermate slap, als Amerikaanse koffie. De espresso mag deze naam nauwelijks dragen, echt wakker zul je daar niet van worden !



Toch zijn er nog diverse zaken het zelfde. De mensen zijn alleraardigst en communicatie is gemakkelijk omdat iedereen goed Engels praat (het eiland is practisch tweetalig, naast Engels is Maltees de hoofdtaal). Verder zijn de hoofdstad Valletta en de nabijgelegen Three Cities zeer fraai. De Maltezer Ridders hebben hier steden gebouwd met fraaie versterkingen en heel veel kerken. Hier kun je uren dwalen door kleine steegjes, langs dikke muren lopen, continu nieuwe koepeldaken ontdekken en genieten van mooie uitzichten over de natuurlijke haven.

Ik ben hier op wite donderdag en in de aanloop naar Pasen is duidelijk dat het eiland nog zeer katholiek is. Overal hangen grote aankondigingen van festiviteiten, veelal gecentreerd rondom kruisweg staties. Het is gebruik dat de gelovigen 7 verschillende kerken bezoeken op Goede Vrijdag en de kerken blijven daarvoor 24 uur open. Ook zijn er dan op veel plaatsen processies, met name in de dorpen, die grote aantallen mensen trekken. Tegelijkertijd blijkt uit een krantenbericht dat nog maar 52% van de bevolking regelmatig naar de kerk gaat. Het lijkt er op dat (net als bij ons) dat het geloof op feestdagen een extra impuls krijgt.

Barcelona – Maart 2009

Een paar dagen op studiereis naar Barcelona. Niet dat ik de stad nog niet ken, want ik ben er al regelmatig geweest de afgelopen jaren, maar het programma wordt georganiseerd door een DMC (Destination Management Company) waarmee ik nog niet eerder heb gewerkt. Het agentschap waar ik eerder mee werkte heeft zoveel veranderingen in personeel gehad dat ik er geen vertrouwen meer in heb en ik ben dus op zoek naar een nieuwe agent/DMC. Deze reis is dus een hele mooie manier om in de praktijk te zien hoe goed ze hun zaakjes voor elkaar hebben.

Een groot deel van het programma wordt aangeboden door de HUSA groep die vrijwel alleen in Spanje actief is maar daarbinnen een groot aantal hotels, restaurants en locaties voor feesten en partijen heeft. We slapen in het Avenida Palace Hotel dat een werkelijk fantastische ligging heeft vlakbij Plaza Catalunya, de Ramblas, Paseig de Grácia en omringd door winkels en restaurants. Het hotel heeft een mooie klassieke uitstraling en ziet er prima uit. Alleen jammer dat het boven een metrolijn ligt, op de eerste verdieping waar mijn kamer ligt, is vanaf een uur of zes 's ochtends duidelijk te voelen dat de treinen om de paar minuten voorbij schieten.


We hebben een leuk programma met wijnproeven, tapas eten (hoe kan het anders !), fietsen en een rit met een Gocar. Dit zijn fel gele lage autootjes met drie wielen en een scooter-aandrijving waarmee we door de stad scheuren. Apart is dat een gps-systeem in de gaten houdt waar je bent en je regelmatig toeristische informatie geeft door de luidsprekers van de autootjes. Dit werkt erg goed, maar wanneer je zoals wij met 8 auto's in de rij staat, hoor je de informatie 8 keer dwars door elkaar J.

En die nieuwe agent ? Dat zit wel snor, alles was werkelijk zeer soepel en goed georganiseerd !

Istanbul - maart 2009

Ik ben met mijn collega's Petra en Ingrid in Istanbul waar het World Water Forum wordt gehouden, een gigantisch congres met meer dan 15.000 deelnemers. De voorbereiding van Turkse kant is de afgelopen maanden nogal chaotisch geweest en we er flink aan moeten trekken om alles voor onze 180 deelnemers goed geregeld te krijgen, maar nu we er eenmaal zijn ziet het er naar uit dat alles netjes op z'n plaats zal vallen.

De eerste drie dagen zijn we continu druk met aankomende gasten, congresbescheiden en allerlei reserveringen in het Istanbul Hilton waar we verblijven. Na twee dagen realiseren we ons dat we het hotel inmiddels als ons eigen huis kennen, maar ook dat nog helemaal niet buiten zijn geweest.

Op woensdagavond bieden de ook op het Forum aanwezige Prins Willem-Alexander en Staatssecretaris Huizinga een cocktail aan aan de Nederlandse bezoekers van het Forum (ruim 220). Tijdens deze cocktail boden Lida Schelwald en co-auteur Linda Reijerkerk Prins Willem Alexander een exemplaar aan van het net verschenen boek, ‘Water, a way of life’. De beide auteurs hebben een onderzoek gedaan naar water en cultuur wereldwijd. Uitgangspunt was te onderzoeken hoe verschillende culturen in de wereld met water omgaan, en wat kunnen we daarvan leren voor duurzaam waterbeheer. De prins heeft een zeer grote interesse voor drinkwater issues en nam het boek graag in ontvangst.

Sydney - Februari 2009

Op de laatste dag van mijn verblijf in Australië ben ik in Sydney. Wederom valt het mij op hoe ontspannen de stad overkomt, hier lijkt het altijd wel vakantie. In het CBD zie je natuurlijk vooral haastige zakenlui, maar daar buiten wordt vooral van het leven genoten, zoals de Australiërs dat zo goed kunnen.

Het weer is vandaag niet zo heel denderend. Bewolkt en af en toe regen. De temperatuur is echter prima, ca. 23 graden. Ik bekijk een aantal dingen die ik nog niet eerder heb gezien en wandel door Chinatown, eet Dim Sum op een terrasje, bekijk de stad vanaf 260 m. hoogte uit de Sydney Tower, loop over de Sydney Harbour Bridge en fotografeer het Opera House wel 50 keer uit allerlei hoeken, neem de ferry en eindig tenslotte vlakbij mijn hotel in Darling Harbour.



Onderweg kijk ik ook veel naar de hoogbouw in de stad omdat de Stichting Hoogbouw overweegt haar jaarlijkse studiereis dit jaar naar Australië te laten gaan. In het CBD (Central Business District) is het een en al hoogbouw, zij het dat de meeste gebouwen er al geruime tijd staan. Plannen voor nieuwe torens zijn er wel, maar komen maar niet van de grond. Ook langs Darling Harbour is er flink in de hoogte gebouwd. Het opvallendste vond ik echter dat de hoogbouw zo geconcentreerd is. Buiten het centrum is er vrijwel geen hoogbouw meer te vinden en zijn gebouwen max. 3 verdiepingen hoog.

Nu ik al weer een week in Australië rond loop, valt steeds meer op hoe divers de bevolking is. Veel Aziaten naast de blanke bewoners, waarbij opvalt hoe afwezig de aborigine's in het straatbeeld zijn. Naar mijn gevoel heeft Australië nog steeds een problematische verhouding met zijn oorspronkelijke bewoners. Ook valt op dat in het straatbeeld met name het blanke bevolkingsdeel flink aan de USA en Engeland doet denken. Een deel is slank, maar een nog groter deel is duidelijk te dik. Ook de manier van kleden wijkt af. Vrouwen lopen overdag op straat in jurkjes die naar mijn meer idee meer op avondjurkjes lijken. Het zomergevoel is blijkbaar zo groot dat men in z'n vrije tijd vrijwel continu in een soort strandkleding rondloopt.In combinatie met de hoge temperaturen en de wijdverspreide gewoonte om zonder bh te lopen, levert dit een ander straatbeeld als bij ons op (ik zal er verder geen oordeel over geven).



Maar misschien is het alleen maar een reactie op de kledingeisen onder werktijd of op school. Schooluniformen zijn hier nog de regel en op kantoor lijken mantelpakjes met (erg) hoge hakken en kostuums nog vaste prik te zijn. Dan wordt het wel weer begrijpelijk dat je in je vrije tijd even geen zin hebt in kleren die je in de weg zitten !